luchtkastelen

Ik droomde deze nacht dat ik in een kasteel woonde, ik ontwaakte en proefde de bitterheid van mijn ellende.
Geen kroonluchters en zachte tapijten, enkel het koude zeil onder mijn blote voeten.
Geen pracht en geen praal, enkel de kille aanblik van een keuken zonder comfort.
Maar hé, optimist als ik ben, ik heb nog papier en een pen om te schrijven en een warme kop koffie is ook nooit ver weg.
Ik schrijf en beleef weer opnieuw al mijn dromen, en zeg bij mezelf: ooit komt de dag dat de wanhoop van dit bestaan in blijdschap zal overgaan.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s